|
Reakcje chemiczne
Gdy wsad spada w dół wielkiego pieca, styka się z wdmuchiwanym doń od spodu
powietrzem rozgrzanym do temperatury 1000°C. W tym czasie zachodzi szereg
reakcji chemicznych. Węgiel zawarty w koksie spala się w tlenie z gorącego
powietrza, tworząc tlenek węgla. Kamień wapienny, czyli węglan wapnia,
rozkłada się na wapno palone (tlenek wapnia) i dwutlenek węgla. Ten ostatni
z kolei reaguje z węglem, tworząc tlenek węgla. Wapno palone w reakcji z
zanieczyszczeniami typu piasku czy gliny tworzy substancję zwaną żużlem,
składającą się w większej części z krzemianów i glinokrzemianów wapniowych.
Gdy w rudzie obecne są pewne ilości siarki, to reagując z tlenkiem wapnia
tworzy ona siarczki wapnia, także wytrącające się pod postacią żużla. Część
powstającego tlenku węgla reaguje z tlenkami żelaza zawartymi w rudzie, tak
że powstaje dwutlenek węgla i żelazo. Taki typ reakcji chemicznej, w której
tlen jest usuwany ze związku, nosi nazwę reakcji redukcji. W niektórych
nowoczesnych konstrukcjach wielkich pieców, do wdmuchiwanego powietrza
dodaje się gazów o własnościach redukujących, które reagując z tlenem
zawartym w rudzie czynią proces redukcji znacznie wydajniejszym.
Płynne żelazo jest wlewane z pieca do koryta. Stąd popłynie do form,
gdzie zakrzepnie. Większość surówki żelaznej produkowanej w wielkich piecach
trafia do pieców stalowniczych, gdzie jest ponownie przetapiana i produkuje
się z niej stal. |
